Els Plantlore
Naamgeving
Wetenschappelijke benaming
Waarom wordt een moeras ook een broek genoemd?
In België en Nederland komt het woord "broek" voor als een synoniem voor moeras. Dit gebruik is niet toevallig; de term vindt zijn oorsprong in de oude Nederlandse taal. Het woord "broek" verwijst naar natte, moerassige gebieden en komt van het Middelnederlandse woord "broeck", dat een veen- of moerasgebied aanduidt. Historisch gezien waren deze gebieden vaak moeilijk begaanbaar, en de benaming duidt op de specifieke natte, vaak drassige ondergrond. In sommige streken zijn de termen "broek" en "moeras" dus door de jaren heen in elkaar vervlochten, waarbij "broek" specifieke kenmerken van een moerasgebied benadrukt, zoals de aanwezige vegetatie en de habitat voor verschillende dieren. Kortom, de termen worden vaak door elkaar gebruikt vanwege hun gelijke context, maar het woord "broek" heeft een rijke historische betekenis die ons herinnert aan de natuurlijke eigenschappen van deze bijzondere ecosystemen.
Volksbenaming
De els wordt ook wel eens de broekboom genoemd, eigenlijk is dit een naam die eerder een groep bomen samenbrengt, namelijk alle bomen die groeien in een moerassig gebied. Maar aangezien hierbij toch wel elzen de meest kenmerkende bomen zijn, wordt hij dan ook het vaakst bedoeldt met de broekboom.
Religie
"Elzenhout en rood haar vindt men zelden op goede grond"
Deze uitspraak is afkomstig door een gevoelig verband dat gelegd werd, met de dieprode kleur dat elzenhout verkrijgt net na het afzagen, en de rode haarkleur van Judas. Net zoals bij de vlier zou men hier eerder een vorm van kerstening kunnen inzien waarbij men aldus een ietwat heilige boom bij de oude geloven, een omgekeerde reputatie om deze verering te stoppen. Bij de vlier is het duidelijk dat deze in relatie stond met vrouwe Holle, bij de els is dat minder duidelijk.
Geschiedenis
Griekse geschiedenis
Romeinse geschiedenis
Religie
Christendom
Islam
Geografisch
Fantasie en Magie
Bij de schepping van de wolf door God, bleef deze eerst levensloos liggen, en dat tot treurnis van de duivel. De eis van God was dat de Duivel eerst de woorden " Wolf, sta op door Gods gebod" moest uitspreken alvorens hij wou ingaan op zijn verdriet. Na lang treuzelen en zelf proberen de wolf tot leven te wekken ging de Duivel alsnog in op de eis van God. Direct na het opstaan van het beest stortte deze zich op de Duivel om hem te verscheuren. Nog net kon de Duivel zich verstoppen in een els, maar hij kon niet voorkomen dat de wolf he in de hiel beet. Het bloed liep langs en in de stam, waardoor sindsdien de els nog steeds rood gekleurd sap heeft.
